Tytuł: Letnie zwierzenia
Liczba stron: 89
Czas czytania:45 min
Moja opinia: Nie wiem po co ją wypożyczyłam.Już w bibliotece wydawała mi się jakaś nijaka.Intuicja mnie nie zawiodła.
Jedyną zaletą tej książki jest to że jest cienka.Przykro mi pisać że wywołała u mnie tylko negatywne emocje.Jaka już wspomniałam nijaka i nieprzemyślana,nudna,wręcz dziala odpychająco nigdy mi się to nie zdarzyło.
Wcale nie podobała mi się jedna z bohaterek Charlotta.Była egoistyczna i samolubna,ciągle jej coś nie pasowało tym bardziej w jej kuzynce Amadynie-główny powód to ten że były jak ogień- myśli krążyły wokół chłopaków.Amadyna też nie przypadła mi do gustu,ale bardziej dało się znieść ją niż Charlotte.(Cieszę się że sama nie mam takiego kuzynostwa.)
Obie spotykają się w wakacje u babci. Mają być dla siebie miłe i uprzejme wobec siebie,aby nie denerwować babci.Jednak żadnej z nich pomysł spędzenia wspólnych wakacji się nie uśmiecha. Amadyna odkrywa jaskinie,ale komu o niej powiedzieć.
Opis książki: Co za pech! Podczas wakacji Amandyna będzie musiała znosić towarzystwo swojej kuzynki Charlotty, tej jędzy, tak pewnej siebie, a w dodatku takiej ładnej... Zresztą już poderwała Dimitriego, który łazi za nią wszędzie. Amandyna czuje się coraz bardziej beznadziejnie. Ale wszystko się zmienia! Podczas wycieczki odkrywa tajemniczą jaskinię. Komu naprawdę może się zwierzyć? Charlotcie i Dimitriemu? Na pewno nie! A może Théo, jedynemu dyskretnemu chłopcu, którego zna?
